Cyklinowanie starego parkietu

Podstawową zaletą parkietu jest możliwość jego cyklinowania i lakierowania, a więc kompleksowego odnowienia parkietu. Prace renowacyjne wykonane prawidłowo przez ekipę parkieciarzy i cykliniarzy pozwala na nowo cieszyć się jego wspaniałym wyglądem. Praktycznie nie ma granicy wieku parkietu bądź desek który nie pozwala na ich cyklinowanie, szpachlowanie, polerowanie i lakierowanie. Oczywiście są gatunki drewna, których przywrócenie do należytego stanu wymaga więcej uwagi lub też bardziej zaawansowanych prac, np. wymiany poszczególnych klepek. Dlatego w razie wątpliwości warto skonsultować się z doświadczonym parkieciarzem który określi efekt jaki da się uzyskać przy danym nakładzie finansowym. Zaznaczyć jednak trzeba że cyklinowanie większości parkietów nie sprawia kłopotów - w końcu stworzone zostały z myślą o jak najdłuższym okresie eksploatacji.

Jeżeli natomiast chcemy cyklinowanie przeprowadzić we własnym zakresie, warto zapoznać się z działem cykliniarki. Da nam to wstępne pojęcie o maszynach potrzebnych by prawidłowo wykonać cyklinowanie. Używa się do tego różnego rodzaju cykliniarek, maszyn do rantów, polerek i innych mniej typowych maszyn wspomagających cyklinowanie. Często, jeżeli nie mamy dostępu do dobrej jakości cykliniarek dużo opłacalniejsze jest wynajęcie fachowca, gdyż biorąc pod uwagę materiały ścierne i koszt wypożyczenia maszyn do cyklinowania, taki krok może nam się bardziej opłacać. Mamy też wtedy pewność, że cyklinowanie zostało wykonane w prawidłowy sposób.

Cyklinowanie starego parkietu przebiega analogicznie jak cyklinowanie parkietów nowych. Zwykle zaczyna się od nałożenia na cykliniarkę papierów o granulacji 36, lub 24. Ostatni szlif przeprowadzamy papierem 100-120. Kontynuujemy cyklinowanie aż podłoga będzie równa i gładka, bez brudu i śladów poprzedniego lakieru. Dopiero wtedy może zostać poddana lakierowaniu lub olejowaniu. Ubytki wypełniamy szpachlą. Substancję mieszamy z pyłem pozostałym po cyklinowaniu, dzięki czemu nabiera koloru identycznego z elementami drewnianymi. Podłoga po szpachlowaniu musi przejść ponowne cyklinowanie. Miejsca gdzie nie doszła cykliniarka wyrównujemy szliferkami kątowymi oraz cyklinami. Kolejnym etapem jest polerka, zacierająca różnice pomiędzy rotacyjnymi maszynami do brzegów a taśmowymi cykliniarkami pracującymi na środku pomieszczenia. Wszystko szczegółowo zostało opisane w dziale cyklinowanie.

Sposoby przejazdów cykliniarką warunkują późniejszy wygląd parkietu. Ilość przejazdów oceniana jest w trakcie, "na oko". Cyklinowanie kontynuujemy aż do uzyskania czystej i równej powierzchni. Cyklinowanie pierwszego i kolejnych przejazdów wynika z wnioskowanego kierunku przejazdu ostatecznego najniższą granulacją papieru. Wygląd podłogi w znaczenej mierze będzie zależał od końcowego kierunku cyklinowania, szczególnie w przypadku ułożenia jej w tzw. "jodełkę". Wykonując ostatnie cyklinowanie pod kątem uzyskujemy neutralny obraz cyklinowaniej powierzchni. Stosując natomiast cyklinowanie wzdłuż jednego rzędu, a w poprzek drugiego, uzyskamy widoczne pasy drewna ciemniejszego i jaśniejszego. Powyższy efekt możemy w znacznym stopniu zneutralizować polerką.